space
Stowarzyszenie Naukowe Archeologów Polskich - Oddział Lubuski
spacespacespacespace
logologologo  
  space  
Projekty MKiDN 2011
loko mkidn Oddział Lubuski SNAP, w 2011 roku, otrzymał dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu: Dziedzictwo Kulturowe, Priorytet 5: Ochrona zabytków archeologicznych, na realizację projektu: "Kompleksowe, niedestrukcyjne rozpoznanie zasobów archeologicznych Starego Kraju w województwie lubuskim".

Wyniki projektu zostały opublikowane w IX tomie Archeologii Środkowego Nadodrza, który można kupić: http://wydawnictwofa.pl/product.php?id_product=57.

Celem projektu było kompleksowe rozpoznanie zasobów archeologicznych dla historycznej krainy województwa lubuskiego zwanej Starym Krajem. Założeniem naukowym zadania była możliwość i potrzeba uzyskania wiedzy o charakterze i przestrzennym rozmieszczenia zasobów dziedzictwa archeologicznego przy zastosowaniu metod niedestrukcyjnych. Założenie to jest zgodne z duchem Karty Ochrony i Zarządzania Dziedzictwem Archeologicznym ICOMOS z roku 1990 (Karty Lozańskiej) i filozofią konserwacji zapobiegawczej, dającej preferencje dla zachowania stanowisk archeologicznych in situ przed niszczącymi badaniami wykopaliskowymi. Celem projektu było zatem z jednej strony uzyskanie pełnej informacji o zasobach archeologicznych konkretnego regionu - ważnego i bogatego w zasoby dziedzictwa archeologicznego, a z drugiej strony - wypracowanie modelu optymalnego, kompleksowego i wieloaspektowego, niedestrukcyjnego rozpoznawania zasobów archeologicznych, który będzie mógł być stosowany w przyszłości na innych obszarach. Na początku XXI wieku jest już bowiem oczywiste, że tradycyjne poszukiwania powierzchniowe, stosowane w polskiej archeologii jako metody rozpoznawania zasobów dziedzictwa archeologicznego, zawierają w sobie liczne niedostatki, które uniemożliwiają uznanie ich za metodę wystarczającą, zarówno dla celów naukowych, jak i konserwatorskich. W związku z tym projekt obejmował:
1. Optymalizację tradycyjnych poszukiwań powierzchniowych, poprzez:
(a) Przeprowadzenie ich dwukrotnie w różnych porach roku, przy odmiennych warunkach obserwowalności, wynikających z kalendarza prac rolniczych;
(b) Wyposażenie grup poszukiwawczych w ręczne urządzenia GPS, pozwalające na precyzyjną lokalizację każdego znaleziska;
(c) Wyposażenie grup poszukiwawczych w wykonane w czasie wcześniejszego zwiadu lotniczego zdjęcia wyróżników glebowych i wegetacyjnych, w celu umożliwienia weryfikacji odkryć dokonanych z powietrza i porównania obserwowalności stanowisk archeologicznych z powietrza i z powierzchni ziemi;
2. Intensywny zwiad lotniczy z małej wysokości z wolno poruszającego się aparatu latającego w różnych porach roku, w celu wykorzystania możliwości obserwacji zróżnicowanych wyróżników stanowisk archeologicznych;
3. Badania geofizyczne dwiema metodami (elektrooporową i magnetyczną) wybranych stanowisk archeologicznych;
4. Penetrację obszarów leśnych za pomocą lotniczego skaningu laserowego (LIDAR);
5. Połączenie wyników wszystkich wymienionych metod w spójny i kompletny obraz zasobów dziedzictwa archeologicznego.
Projekt miał zatem charakter nowatorski zarówno pod względem optymalizacji tradycyjnych metod (badania powierzchniowe), pod względem zastosowania metod, które do tej pory wykorzystywane były w polskiej archeologii rzadko (archeologia lotnicza, geofizyka archeologiczna) lub niemal wcale (LIDAR), jak i pod względem nowatorskiej metodyki łączenia wyników wszystkich dostępnych dotąd niedestrukcyjnych metod rozpoznania w ramach jednego systemu geograficznej informacji przestrzennej. Zostało to wykonane przy pomocy nowoczesnych, niedestrukcyjnych technik i nowoczesnego sprzętu. Rezultatem projektu są cyfrowe mapy topograficzne wykonane na bazie zdjęć lotniczych oraz tradycyjne mapy z rozmieszczeniem stanowisk archeologicznych z cyfrowymi modelami terenu i mapami wyników badań geofizycznych dla wybranych obszarów, a także karty stanowisk archeologicznych (KEZA).

 
space
projektowanie stron internetowych: www.luczak.plspace